0Item(s)

هیچ آیتمی در سبد خریدتان وجود ندارد.

Product was successfully added to your shopping cart.
  • اندیشه تاریخ نگاری عصر صفوی اندیشه تاریخ نگاری عصر صفوی

اندیشه تاریخ نگاری عصر صفوی

بازنگری سریع

انديشه تاريخ نگاري عصر صفوي مرحله‌اي مهم از حيات فرهنگي مردم ايران را منعكس مي‌سازد. در مدتي حدود دويست و سي سال از عمر اين سلسله، نزديك به چهل اثر با هدف نگارش تاريخ پديد آمد كه بيانگر تفكر مورخان درباره چيستي تاريخ، روند آن و فلسفه تاريخ است. مجموعه آثار تاريخ نگاري عصر صفوي، حلقه ارتباطي انديشه تاريخ نگاري ادوار تاريخي قبل از خود و دوره معاصر است و بدون درك انديشه تاريخ نگاري نهفته در آن، امكان دستيابي به تحولات تاريخ نگاري در تاريخ ايران مقدور نيست. منابع تاريخ نگاري عصر صفوي كه حامل ويژگيهاي مهم انديشه ديني و سياسي حكومت و جامعه صفوي هستند، با وجود شباهت نسبي ظاهري، به لحاظ روش، هدف و انديشه تاريخ نگاري، و تعمق در فهم تاريخ و توجه به درونمايه‌هاي فكري تاريخ نگاري با همديگر متفاوت و امكان طبقه‌بندي نسبي آنها را در طيفهاي متمايز فراهم مي‌آورد. تاريخ نگاران عصر صفوي تلاش كردند به مسائل اصلي مطرح در روند تاريخ مانند مباني مشروعيت حكومتها، علل برآمدن و برافتادن سلسله‌ها، جايگاه صفويان در تاريخ ايران، علل شكستها و پيروزيهاي آنان در صحنه تصادمات بين المللي و چرايي وقوع اين مسائل پاسخ دهند. مورخان اين دوره برمبناي ميراثهاي فكري اسلامي و ايراني تاريخ ايران و تأثر شديد از مباني فكري مؤثر در تأسيس حكومت صفوي پاسخهاي خود را به مسائل مطروحه پرداختند. آنان با به كارگيري رهيافتهاي فكري اسلام و تشيع و با استفاده از رهيافتهاي فكري صوفيگري، به تبيين تاريخ در چارچوب نظري برآمده از آن عوامل پرداختند و متناسب با روند تغييرات فكري درحكومت صفوي، فراز و نشيب مباني فكري فوق را در تاريخ‌نگاري خود منعكس ساختند، آنان تقديرگرايي برآمده از اسلام، تشيع و تصوف را مبناي اصلي فهم تاريخ قرار دادند و فلسفه و حكمت تاريخ مبتني بر مشيت الهي، جبرگرايي و فردگرايي را رونق بخشيدند، البته انديشه ديني مبناي اصلي وجوه متعدد اين تفكر تاريخ‌نگاري بود چنانكه مي‌توان تاريخ‌نگاري عصر صفوي را نوعي تاريخ‌نگاري ديني ناميد. معدود مورخان عصر صفوي هرچند در تعريف تاريخ ساحت مستقل‌تري براي آن در نظر گرفتند اما از درك تاريخ به عنوان ميدان عمل و انديشه انسان باز ماندند و در نتيجه نتوانستند انديشه تاريخ‌نگاري را از اين حيث وارد مرحله‌اي جديد نمايند. ضعف توليد انديشه در حوزه‌هاي ديگر مرتبط با فهم تاريخ مثل فلسفه و سياست دراين عدم توفيق مؤثر بود. در جهتي ديگر، مورخان عصر صفوي توانستند عوامل وحدت بخش جامعه ايران را در قالب مرزهاي فكري و سياسي تعريف شده تقويت وبل تحكيم نمايند و موجوديت و هويت ملي، قومي و ديني ايران زمين را به دوره تاريخي بعد از خود انتقال دهند. كتاب حاضر درصدد بررسي و ارائه فهم انديشه مورخان عصر صفوي در اين زمينه‌هاست.

جزییات

انديشه تاريخ نگاري عصر صفوي مرحله‌اي مهم از حيات فرهنگي مردم ايران را منعكس مي‌سازد. در مدتي حدود دويست و سي سال از عمر اين سلسله، نزديك به چهل اثر با هدف نگارش تاريخ پديد آمد كه بيانگر تفكر مورخان درباره چيستي تاريخ، روند آن و فلسفه تاريخ است. مجموعه آثار تاريخ نگاري عصر صفوي، حلقه ارتباطي انديشه تاريخ نگاري ادوار تاريخي قبل از خود و دوره معاصر است و بدون درك انديشه تاريخ نگاري نهفته در آن، امكان دستيابي به تحولات تاريخ نگاري در تاريخ ايران مقدور نيست. منابع تاريخ نگاري عصر صفوي كه حامل ويژگيهاي مهم انديشه ديني و سياسي حكومت و جامعه صفوي هستند، با وجود شباهت نسبي ظاهري، به لحاظ روش، هدف و انديشه تاريخ نگاري، و تعمق در فهم تاريخ و توجه به درونمايه‌هاي فكري تاريخ نگاري با همديگر متفاوت و امكان طبقه‌بندي نسبي آنها را در طيفهاي متمايز فراهم مي‌آورد. تاريخ نگاران عصر صفوي تلاش كردند به مسائل اصلي مطرح در روند تاريخ مانند مباني مشروعيت حكومتها، علل برآمدن و برافتادن سلسله‌ها، جايگاه صفويان در تاريخ ايران، علل شكستها و پيروزيهاي آنان در صحنه تصادمات بين المللي و چرايي وقوع اين مسائل پاسخ دهند. مورخان اين دوره برمبناي ميراثهاي فكري اسلامي و ايراني تاريخ ايران و تأثر شديد از مباني فكري مؤثر در تأسيس حكومت صفوي پاسخهاي خود را به مسائل مطروحه پرداختند. آنان با به كارگيري رهيافتهاي فكري اسلام و تشيع و با استفاده از رهيافتهاي فكري صوفيگري، به تبيين تاريخ در چارچوب نظري برآمده از آن عوامل پرداختند و متناسب با روند تغييرات فكري درحكومت صفوي، فراز و نشيب مباني فكري فوق را در تاريخ‌نگاري خود منعكس ساختند، آنان تقديرگرايي برآمده از اسلام، تشيع و تصوف را مبناي اصلي فهم تاريخ قرار دادند و فلسفه و حكمت تاريخ مبتني بر مشيت الهي، جبرگرايي و فردگرايي را رونق بخشيدند، البته انديشه ديني مبناي اصلي وجوه متعدد اين تفكر تاريخ‌نگاري بود چنانكه مي‌توان تاريخ‌نگاري عصر صفوي را نوعي تاريخ‌نگاري ديني ناميد. معدود مورخان عصر صفوي هرچند در تعريف تاريخ ساحت مستقل‌تري براي آن در نظر گرفتند اما از درك تاريخ به عنوان ميدان عمل و انديشه انسان باز ماندند و در نتيجه نتوانستند انديشه تاريخ‌نگاري را از اين حيث وارد مرحله‌اي جديد نمايند. ضعف توليد انديشه در حوزه‌هاي ديگر مرتبط با فهم تاريخ مثل فلسفه و سياست دراين عدم توفيق مؤثر بود. در جهتي ديگر، مورخان عصر صفوي توانستند عوامل وحدت بخش جامعه ايران را در قالب مرزهاي فكري و سياسي تعريف شده تقويت وبل تحكيم نمايند و موجوديت و هويت ملي، قومي و ديني ايران زمين را به دوره تاريخي بعد از خود انتقال دهند. كتاب حاضر درصدد بررسي و ارائه فهم انديشه مورخان عصر صفوي در اين زمينه‌هاست.

اطلاعات تکمیلی

کد کالا 50-2013
وزن 625.0000
انتشارات امیرکبیر
مولف محمد باقر آرام
مترجم خیر
ویراستار خیر
مصحح خیر
خطاط خیر
گردآورنده خیر
تاریخ انتشار 11 شهریور 2628
قطع کتاب وزیری
نوع جلد ندارد
نوع چاپ تک رنگ
نوع کاغذ معمولی
شرح CD/DVD

ندارد

تعداد صفحات 414
نوبت چاپ 1
شابک 13 رقمی 9789640010847

برچسب‌های محصول

برای جدا کردن برچسب‌ها از فاصله استفاده کنید. برای جملات نقل قول تکی (') را به کار ببرید.

  1. برای نظر دادن به این محصول اولین باشید

نظر خودتان را بنویسید

شما به این محصول چه امتیازی می‌دهید؟ *

  1 ستاره 2 ستاره 3 ستاره 4 ستاره 5 ستاره
قیمت
محتوا
به روز بودن
کیفیت تولید