احیای فرهنگی در عهد آل بویه: انسان گرایی در عصر رنسانس اسلامی

کد کالا:
68960

برای نظر دادن به این محصول اولین باشید

وضعیت: غیر قابل تهیه

‎6٬400تومان


در اوایل دهه سوم قرن بیستم آدام متز نویسنده سویسی با الهام از اثر بزرگ تاریخی هم‌میهن خود یاكوب بوركهارت، فرهنگ دوره رنسانس ایتالیا، عنوان رنسانس اسلام (اسلامی) را برای كتابش درباره تمدن اسلامی در قرن چهارم/دهم برگزید.متز به این مبادرت نكرد كه اتصاف واژه غربی (رنسانس) را به پدیداری غیرغربی توضیح دهد. نویسنده كتاب حاضر می‌كوشد این نقض را چاره كند و نشان دهد كه در قرن چهارم/دهم به راستی رنسانسی در جهان اسلام، به‌ویژه ایران و عراق آن زمان و در دوران حكومت روشن‌اندیش آل‌بویه، صورت گرفت و این رنسانس از جهاتی به رنسانسهای قرن دوازدهم و قرن پانزدهم، در ایتالیا، شبیه بود.بیان اصلی این رنسانس، یعنی احیای میراث فرهنگی باستان به صورت ترجمه و مطالعه علوم غیردینی و دنیوی یونانی، یك انسان‌گرایی فلسفی بود كه میراث علمی و فلسفی یونان باستان را سرمشق فرهنگی و آموزشی خود قرار داد و در كنار این انسان‌گرایی فلسفی، ادیبان و شاعران و كاتبان دیوان یك انسان‌گرایی ادبی را پروردند كه در كلمه «ادب» (كلمه‌ای كه در ترجمه‌های یونانی-عربی در ترجمه «پایدیا» / paideia به یونانی می‌آید) بیان شد.این كتاب كه از روی چاپ دوم آن (1992؛ چاپ نخست 1986) ترجمه شده است نسبت به چاپ نخست واجد دو امتیاز است: مقدمه‌ای مفصل به چاپ دوم (پاسخ به ناقدان) و درج مقاله‌ای مستقل به پیوست.


اطلاعات تکمیلی

اطلاعات تکمیلی کتاب احیای فرهنگی در عهد آل بویه: انسان گرایی در عصر رنسانس اسلامی

کد کالا 68960
وزن 860 گرم
انتشارات مرکز نشر دانشگاهی
مولف جوئل ل. کرمر
مترجم محمدسعید حنایی کاشانی
تاریخ انتشار 30 آذر 1375
قطع کتاب وزیری
نوع جلد شومیز
نوع چاپ تک رنگ
نوع کاغذ معمولی
شرح CD/DVD

ندارد

تعداد صفحات 540
نوبت چاپ 1
شابک 13 رقمی 9789640107956

توصیف محصول

جزییات

در اوایل دهه سوم قرن بیستم آدام متز نویسنده سویسی با الهام از اثر بزرگ تاریخی هم‌میهن خود یاكوب بوركهارت، فرهنگ دوره رنسانس ایتالیا، عنوان رنسانس اسلام (اسلامی) را برای كتابش درباره تمدن اسلامی در قرن چهارم/دهم برگزید.متز به این مبادرت نكرد كه اتصاف واژه غربی (رنسانس) را به پدیداری غیرغربی توضیح دهد. نویسنده كتاب حاضر می‌كوشد این نقض را چاره كند و نشان دهد كه در قرن چهارم/دهم به راستی رنسانسی در جهان اسلام، به‌ویژه ایران و عراق آن زمان و در دوران حكومت روشن‌اندیش آل‌بویه، صورت گرفت و این رنسانس از جهاتی به رنسانسهای قرن دوازدهم و قرن پانزدهم، در ایتالیا، شبیه بود.بیان اصلی این رنسانس، یعنی احیای میراث فرهنگی باستان به صورت ترجمه و مطالعه علوم غیردینی و دنیوی یونانی، یك انسان‌گرایی فلسفی بود كه میراث علمی و فلسفی یونان باستان را سرمشق فرهنگی و آموزشی خود قرار داد و در كنار این انسان‌گرایی فلسفی، ادیبان و شاعران و كاتبان دیوان یك انسان‌گرایی ادبی را پروردند كه در كلمه «ادب» (كلمه‌ای كه در ترجمه‌های یونانی-عربی در ترجمه «پایدیا» / paideia به یونانی می‌آید) بیان شد.این كتاب كه از روی چاپ دوم آن (1992؛ چاپ نخست 1986) ترجمه شده است نسبت به چاپ نخست واجد دو امتیاز است: مقدمه‌ای مفصل به چاپ دوم (پاسخ به ناقدان) و درج مقاله‌ای مستقل به پیوست.

برچسب‌های محصول

برچسب‌های محصول

برای جدا کردن برچسب‌ها از فاصله استفاده کنید. برای جملات نقل قول تکی (') را به کار ببرید.

نظرات مشتری

نظر خودتان را بنویسید

شما نظر می دهید: احیای فرهنگی در عهد آل بویه: انسان گرایی در عصر رنسانس اسلامی

شما به این محصول چه امتیازی می‌دهید؟ *

  1 ستاره 2 ستاره 3 ستاره 4 ستاره 5 ستاره
قیمت
محتوا
به روز بودن
کیفیت تولید
Back to Top