بازی عروس و داماد

کد کالا:
1-5404

برای نظر دادن به این محصول اولین باشید

وضعیت: تهیه از مراکز توزیع

‎5٬000تومان


محسن حکیم‌معانی: نویسنده در مجموعه‌داستان «بازی عروس و داماد» فقط در پی این نیست که داستانش را با کمترین جمله‌ها و زمان ممکن به پایان برساند بلکه برخوردی که او با عناصر داستان دارد باعث موجز‌شدن  داستان‌های این مجموعه می‌شود؛ برخوردی کاملاً حداقل‌گرا.

سلیمانی می‌کوشد عناصر داستان را تا حد امکان به کوچک‌ترین واحد تقسیم کند تا آن‌جا که دیگر قابل تقسیم نباشد و در این رهگذر گاه عنصری آن‌قدر کوچک شده که دیگر به چشم نمی‌آید؛ «دیه» و «ارقام» از این دست‌اند. البته داستان‌هایی نظیر این دو کمتر در کل مجموعه به چشم می‌آید و در باقی، دست‌کم چند عنصر لاغر ولی کارآمد هنوز سالم مانده‌اند. از این که بگذریم، گویی سلیمانی با همه چیز سر بازی دارد وگرنه چرا باید در نام‌گذاری مجموعه‌اش هم بازیگوشانه اسمی را انتخاب کند که «بازی» دارد؟ بعد متوجه می‌شوی که رمان سابقش هم «بازی آخر بانو» است و نه نامش که خود رمان هم بازی است. بازی با شخصیت‌ها، زمان‌ها، عناصر داستان  و حتی خود داستان از روند نوشته‌ شدنش تا پایان‌بندی و از همه مهم‌تر بازی جبر و اختیار زمانه و جامعه و آدم‌ها با گل‌بانو و بالعکس و بالاخره بازی با خواننده.



داستان‌های کوتاهش هم این‌چنین است. نخستین لایه‌ی بازی سلیمانی در طنزش نهفته است. هر موضوع و درونمایه‌ای گویا با سلیمانی دستمایه‌ی طنز است. تا جایی که همه‌چیز را با نگاه شوخ‌طبعانه‌اش می‌بیند و  می‌کاود. شاید بیشترین موضوعی که نویسنده با آن دست و پنجه نرم  کرده است، موضوع همیشگی مرگ و زندگی باشد. از مجموع   ۶۳ داستان مجموعه‌ی حاضر، ۴۱ داستان (یعنی دو سوم کل مجموعه) به نوعی با مرگ سرو‌کار دارد. اما این حضور مرگ‌اندیشانه به هیچ‌وجه سیاه و تلخ نیست، بیشتر گزنده است و تأمل برانگیز؛ «زن، بازاری می‌گفت: وای‌وای بی‌همدم شدم، و در همان حال با گوشه ابرو نوه‌اش را فرا می‌خواند و به او می‌گفت که به پدرش بگوید از برنج‌های گوشه‌ی انباری استفاده نکنند و همان وقت که در حال غش کردن بود به دخترش می‌گفت که به شوهرش بگوید، همه چیز باید آبرومندانه باشد. مراسم سوم، هفتم، چهلم و سال مردش را به آبرومندانه‌ترین شکل برگزار کرد. از آن به بعد نگران آبرومندانه برگزار شدن مراسم خودش بود.» (مراسم آبرومندانه، بازی عروس و داماد، ص  ۵۳)



گاه در میان این دست داستان‌ها قتل و جنایت‌ جای مرگ را می‌گیرد و در امتزاج با بهانه‌ای شخصیتی، خانوادگی، اجتماعی یا سیاسی ملغمه‌ای روانشناسانه تحویل می‌دهد؛ «ماه عسل»، «عشق» و چند داستان دیگر از این دست هستند. یکی دیگر از موضوع‌های مورد علاقه‌ی سلیمانی روابط انسانی ـ اعم از اجتماعی یا خانوادگی ـ است.

 تراژدی روابط انسانی آخرین پایگاهی است که نویسنده در هر رابطه‌ای نشان می‌دهد. گویی آدمی باوجود آن‌که موجودی رابطه‌طلب است اما همواره محکوم به ناکامی است. رابطه‌ها هیچگاه شکل نمی‌گیرند و این پارادوکس قدیمی دوری در عین نزدیکی همچنان تکرار می‌شود؛ حتا وقتی رابطه به ظاهر برقرار است و پایدار، در لایه‌لایه آن عناصر زوال و فساد قابل تشخیص و تعیین است.



:: منبع:

همشهری آنلاین


 



اطلاعات تکمیلی

اطلاعات تکمیلی کتاب بازی عروس و داماد

کد کالا 1-5404
وزن 110 گرم
انتشارات چشمه
مولف بلقیس سلیمانی
تاریخ انتشار 30 آذر 1390
قطع کتاب رقعی
نوع جلد شومیز
نوع چاپ تک رنگ
نوع کاغذ معمولی
شرح CD/DVD

ندارد

تعداد صفحات 102
نوبت چاپ 9
شابک 13 رقمی 9786007299012

توصیف محصول

جزییات

محسن حکیم‌معانی: نویسنده در مجموعه‌داستان «بازی عروس و داماد» فقط در پی این نیست که داستانش را با کمترین جمله‌ها و زمان ممکن به پایان برساند بلکه برخوردی که او با عناصر داستان دارد باعث موجز‌شدن  داستان‌های این مجموعه می‌شود؛ برخوردی کاملاً حداقل‌گرا.
سلیمانی می‌کوشد عناصر داستان را تا حد امکان به کوچک‌ترین واحد تقسیم کند تا آن‌جا که دیگر قابل تقسیم نباشد و در این رهگذر گاه عنصری آن‌قدر کوچک شده که دیگر به چشم نمی‌آید؛ «دیه» و «ارقام» از این دست‌اند. البته داستان‌هایی نظیر این دو کمتر در کل مجموعه به چشم می‌آید و در باقی، دست‌کم چند عنصر لاغر ولی کارآمد هنوز سالم مانده‌اند. از این که بگذریم، گویی سلیمانی با همه چیز سر بازی دارد وگرنه چرا باید در نام‌گذاری مجموعه‌اش هم بازیگوشانه اسمی را انتخاب کند که «بازی» دارد؟ بعد متوجه می‌شوی که رمان سابقش هم «بازی آخر بانو» است و نه نامش که خود رمان هم بازی است. بازی با شخصیت‌ها، زمان‌ها، عناصر داستان  و حتی خود داستان از روند نوشته‌ شدنش تا پایان‌بندی و از همه مهم‌تر بازی جبر و اختیار زمانه و جامعه و آدم‌ها با گل‌بانو و بالعکس و بالاخره بازی با خواننده.

داستان‌های کوتاهش هم این‌چنین است. نخستین لایه‌ی بازی سلیمانی در طنزش نهفته است. هر موضوع و درونمایه‌ای گویا با سلیمانی دستمایه‌ی طنز است. تا جایی که همه‌چیز را با نگاه شوخ‌طبعانه‌اش می‌بیند و  می‌کاود. شاید بیشترین موضوعی که نویسنده با آن دست و پنجه نرم  کرده است، موضوع همیشگی مرگ و زندگی باشد. از مجموع   ۶۳ داستان مجموعه‌ی حاضر، ۴۱ داستان (یعنی دو سوم کل مجموعه) به نوعی با مرگ سرو‌کار دارد. اما این حضور مرگ‌اندیشانه به هیچ‌وجه سیاه و تلخ نیست، بیشتر گزنده است و تأمل برانگیز؛ «زن، بازاری می‌گفت: وای‌وای بی‌همدم شدم، و در همان حال با گوشه ابرو نوه‌اش را فرا می‌خواند و به او می‌گفت که به پدرش بگوید از برنج‌های گوشه‌ی انباری استفاده نکنند و همان وقت که در حال غش کردن بود به دخترش می‌گفت که به شوهرش بگوید، همه چیز باید آبرومندانه باشد. مراسم سوم، هفتم، چهلم و سال مردش را به آبرومندانه‌ترین شکل برگزار کرد. از آن به بعد نگران آبرومندانه برگزار شدن مراسم خودش بود.» (مراسم آبرومندانه، بازی عروس و داماد، ص  ۵۳)

گاه در میان این دست داستان‌ها قتل و جنایت‌ جای مرگ را می‌گیرد و در امتزاج با بهانه‌ای شخصیتی، خانوادگی، اجتماعی یا سیاسی ملغمه‌ای روانشناسانه تحویل می‌دهد؛ «ماه عسل»، «عشق» و چند داستان دیگر از این دست هستند. یکی دیگر از موضوع‌های مورد علاقه‌ی سلیمانی روابط انسانی ـ اعم از اجتماعی یا خانوادگی ـ است.
 تراژدی روابط انسانی آخرین پایگاهی است که نویسنده در هر رابطه‌ای نشان می‌دهد. گویی آدمی باوجود آن‌که موجودی رابطه‌طلب است اما همواره محکوم به ناکامی است. رابطه‌ها هیچگاه شکل نمی‌گیرند و این پارادوکس قدیمی دوری در عین نزدیکی همچنان تکرار می‌شود؛ حتا وقتی رابطه به ظاهر برقرار است و پایدار، در لایه‌لایه آن عناصر زوال و فساد قابل تشخیص و تعیین است.

:: منبع:
همشهری آنلاین

 

برچسب‌های محصول

برچسب‌های محصول

برای جدا کردن برچسب‌ها از فاصله استفاده کنید. برای جملات نقل قول تکی (') را به کار ببرید.

نظرات مشتری

نظر خودتان را بنویسید

شما نظر می دهید: بازی عروس و داماد

شما به این محصول چه امتیازی می‌دهید؟ *

  1 ستاره 2 ستاره 3 ستاره 4 ستاره 5 ستاره
قیمت
محتوا
به روز بودن
کیفیت تولید
Back to Top